سَقَانِی الْحُبُّ کَاْسَاتِ الْوِصَالٖ
فَقُلْتُ لِخَمْرَتِیْ نَحْوی تَعَالٖ
Here is the translation of the Naat provided into Roman Arabic:
داد عشقم جامِ وصلِ کِبریا
پس بِگُفْتَم بادَہ اَم را سُویم آ
Saqani al Hub Ka’assat al Wisal
Faqultu Likhawraty Nahwi Ta’al
Dad Ishqam Jama Wasl Kibriya
Pas Biquftam Baadeh Am Ra Suyam A
As-Sala Aye Fudlah Khuran e Huzoor
Shah Bar Joodast Wa Sahba Dar Wufur
Bakhsh Kardan Gar Ni Azzam e Khasrawi ast
Aakhir Een Nusheda Khwandon Bahar e Chist
Sa'at Wa Mashat Linahwi Fi Ku’us
Fahmtu Liskrate Bayn al Mawaal
Shud Dawaan Dar Jama-Ha Soyam Rawan
Walih Sukram Shudam Dar Sarwaraan
Shukr e Tu Az Dhikr Wa Fikr Akbar Bawad
Sukr Ko Choun Hukm Khud Bar Mi Rawad
Soy May Bar Boye May Mardan Rawan
Baadeh Khud Suyat Bapaaye Sar Dawan
Faqultu Lisa’er Al Aqtab Lummu
Bihali Wa Adkhulu Antum Rjaali
Guftam Aye Qutbaan Biaun Shaan Man
Jumla Daraa’id Ta Mardan Man
Jama Khwandi Ta Qawi Dilha Shwand
Hum Ze Aun Hal Khud Dadi Kamand
Warna Ta Baam e Huzoor e Tu Suood
Haasha Lillah Tab Wa Yaraaey Ka Bood
Wa Humu Wa Ashrabu Antum Junudi
Fasaqi Al Qawm Bilwa Fi Malal
Himta Aayeed Wa Khurmyed Aye Lashkaram
Saquim Dadah Labalab Az Karam
Shukr Haq Jam e Tu Libraize May ast
Har Labalab Ra Chakidan Darpay ast
Ta Bama Ham Aayad In Sha Al Azeem
Aan Naseeb al Ardh Min Kaas al Kareem
Sharibatum Fudlati Min Baad Sukri
Wa La Niltum Uluyi Wa Itisal
Man Shudam Sarshar Wa Suram Mi Chasheed
Rakht Ta Qurub Wa Ulwumm Ke Kasheed
Fudlah Khurans Shahaan Wa Man Gadaai
Ruye Aanam Ku Ke Khwaham Qatra Laaye
Yallay Jood e Shahm Guftah Malay
May Talab La Nashnawi Een Ja Nah Laye
Maqamakum al Ula Jam’an, Wa Lakn
Maqami Fawkakum Ma Zaala Aaali
Jaaye Ta’an Bala Wa Le Jaayam Bawad
Fawqu Ta’an Az Roz e Awwal Ta Abad
Jaat Balatar Ze Waham e Jaa’aha
Jaa’ahaa Khud Hast Bahar e Paayaha
Paayeha Che Bawad Ke Sarha Zeer e Pat
Paat Ham Ke Choun Furud Aayi Ze Jaat
Ana Fi Hadrat At-Taqreeb Wahdi
Yusarrifuni Wa Hasbi Dhul-Jalal
Yakaa Dar Qurubam Khuda Gardanadam
Hal Wa Kaafi Aan Jaleel Wahidam
Ayka Me Gardanadat Aan Yak Na Ghair
Hal Ma Gardaan Ze Sharha Suy Khair
Taj e Qurubash Shadieman Bar Sar Binah
Shay’an Lillah Qurub Khud Mara Bideh
Ana Al-Bazi Ashavab Kul Shaikh
Wa Man Dha Fi Rijal U’tiya Mithal
Baz e Ashab Ma Wa Shaikhan Choun Hamaam
Keest Dar Mardaan Ke Choun Man Yaft Kaam
Habba Sha Bahaz Tairstan Quds
Aye Shikaar Panjah At Murghan Quds
Shadamaan Bar Qumari Kawtar Bizan
Gah Nagah Bar Khastah Chugda Ham Figan
Kasani Khil'atan Bitiraaz Azm
Wa Tawajanani Bitijan al Kamal
Khil'atam Ba Khush Nigaar Azm Dad
Bar Saram Sad Taj Daaraee Nihad
Yarub Een Khil'atan Humayun Ta Nushur
Hullah Poosha Yak Nazar Bar Musht Uur
Taj Ra Az Farq Khud Miraj Deh
Bar Saram Az Khak Rahat Taj Neh
Wa Atlaani Ala Sirr Qadeem
Wa Qaladdani Wa Aataani Su’ali
Aga Ham Farmud Bar Raaz Qadeem
Uhadeh Dad Wa Jumlah Kamam Aan Kareem
Ahadeh Az Tu Ahad Az Tu Ma Ze Tu
Ma Bazil-e Ne’mat Wa Ham Naaz Tu
Yalalay Wah Wah Zamanan Khurrami ast
Soy Ma Shud Shahn Hal Taraskis
Wa Wallani Ala Al Aqtab Jam’an
Fa Hukmi Nafez Fi Kull Hal
Waliyam Karda Bar Aqtab Jahan
Pas Bahr Hal ast Hukm Men Rawan
Az Thuraaya Ta Thara Amrat Ameer
Kaj Rou Be Hukm Ra Dar Hukm Geer
Pesh Azan Kafted Soy Atash Niyaz
Narm Narm Az Dast Lutaf Rast Saaz
Fa Law Alqaytu Sirri Fi Bihar
Lassara Kulla Ghawran Fi Zawwal
Raaz Khud Gar Afghanimandar Bihar
Jumlah Gum Girdad Firo Raftah Baghair
Nafas Wa Shaytaan Naz Jaan Gour Wa Nushur
Nama Khwandon Bar Sar Khnjar Ubour
Na-Khuda Ya Haft Dariya Dar Rahm
Dast Geer Aye Yam Ze Raazat Kam Zanam
Wa Law Alqaytu Sirri Fi Jibaal
Ladukkat Wa Akhtafat Bayn al Rimal
Raazam Ar Julwah Diham Girdad Jibaal
Paarah Paarah Gashthah Pinhan Dar Rimal
Aye Ze Raazat Koh Sa Kah Wa Kah Kooh
Kah Be Jaan Raast Sadd e Rawh Kooh
Taatam Kah ast Jurmam Koh Waar
Kooh Ra Kah Wa Baprewaz Kah Zaar
Wa Law Alqaytu Sirri Fawk Naar
Lakhmidat Wa Antafat Min Sirr e Hal
Partaw e Raaz Afghanim Gar Bar Athir
Sard Wa Khamush Girdad Az Raazam Sa’eer
Nayyura Men Naar Jarm Afrokhtam
Ham Dil e Zaarem Darunash Sukhtam
Zaar Man Az Zor Ba Khud Naush Kun
Naar Man Az Noor Khud Khamush Kun
Wa Law Alqaytu Sirri Fawk Mayt
Laqama Biqudrat Al Mawla Ta’ala
Raaz Khud Bar Mardah Gar Afghnim
Zindah Barkhizad Be’Izn Dhul-Karam
Aye Nigahat Zindah Saz Murdahaa
Chist Pishat Dar Dil Afsurdhahaa
Een Lubant Shahad Baar Julwah Kun
Qum Bifarma Mardah Am Ra Zindah Kun
Wa Ma Minha Shuhur Au Dhuhoor
Tamurru Wa Tanqadi Illa Atali
Nist Shehre Nist Dahre Ra Murur
Ta Nayayeed Bar Drm Pesh Az Zahur
Aye Dar Tu Marja‘ Har Dahr Wa Shehr
Bandagaanat Ra Che Tars Az Dast Dahr
Har Mah e Umram Kun Az Mehret Bakhair
Khair Mahza Man Na Binam Heech Zahir
Wa Tukbirni Bima Yaati Wa Tajri
Wa Tu’limni Fa Aqsir An Jidaali
Jumla Guyeed Ba Man Az Hal Wa Sifaat
Az Jidaalm Dast Kotah Bayadet
Awhaash Allah Zeebad Een Shah Ra Jalaal
Arz Beegi Dar U Maah Wa Saal
Dar Jidaalash Ke Kujaa Yaabi Ama’n
Khud Kaneeb Oh Zameen Bandah Zamaan
Mureedi Ham Wa Tib Wa Eshtah Wa Ghan
Wa Ef’al Ma Tasha Fa Ism Aal
Banda Am Khush Me Siraa Beya Bakawa Mast
Har Chah Khwahe Kun Ke Nisbat Bartar ast
Een Sukhn Ra Banda Bayad Banda Ku
Banda Kun Ay Padshah Banda Joo
Shad Wa Pa Kooban Rawad Janam Ze Tan
Bar Mureedi Ham Wa Tib Wa Eshtah Wa Ghan
Mureedi La Takhaf Allah Rabbi
Atan Riffatan Niltul Munaalini
Rab Men Haq Banda Az Tars Manal
Riffat Amamad Rasidam Ta Manal
Aye Tura Allah Rab Mahboob Ab
Turfa Marboobi Wa Mehboobi Ajab
Rabb Wa Ab Pakat Namood Az Rayb Wa Aib
Az Dalm Barkash Shaah Har Aib Wa Rayb
Mureedi La Takhaf Waashin Fa Inni
Azum Qatilan Eanda Al-Qital
Banda Am Tarse Maddar Az Badisgaal
Sakht Azum Wa Qatil Am Waqt Qital
Shukr Haq Wa Bandagan Shahra Sarast
Khana Zade Har Asal Wa Madarst
Banda Eat Ra Dushmanaan Danand Khas
Ya Azuman Qatilan Faryaad Ras
Tabuli Fi Alsama Wa Al-Ardh Daqat
Wa Sha’us Al-Saadah Qad Bidali
Naubatam Dar Khazri Wa Ghobra Zadan
Shud Naqeeb Mawkibam Bahat Buland
Ya Rab Een Shah Ra Mubarak Deer Baaz
Takht Wa Bakht Wa Taj Wa Baaja Wa Naaz
Shaahaa Shukr Sultan Khwesh
Yak Nigaah Bar Gadaa E Siena Resh
Biladullah Mulk Teehta Hukmi
Wa Waqti Qablla Qalbi Qad Safali
Mulk Haq Mulk Teehta Hukmi
Waqta Saaaf Pesh Az Jan Meni
Barakruh Waa Siyat Sultan
Shaarq Ta Gharrab Aani Tu Qurban Tu
Tirah Waqti Kheera Bakhte Sina Resh
Bardar Ama Deh Zakat Waqti Khwesh
Barakruh Waa Siyat Sultan
Shaarq Ta Gharrab Aani Tu Qurban Tu
Tirah Waqti Kheera Bakhte Sina Resh
Bardar Ama Deh Zakat Waqti Khwesh
Nazart Ela Biladillah Jam’an
Ka Khardala Ala Hukm e Etisal
Dar Nigaah Jumla Mulk Dhul-Jalal
Dana Khardhal San Bahukm Etisal
Wah Ke Tu Mi Beenee Wa Ma Dar Gunah
Ah Ah Az Kooree Ma Ah Ah
Chisham Deh Ta Zeen Balaho Warahim
Roye Tu Beenam Wa Bar Pa Jaan Deheem
Wa Kullu Wali Lahoo Qadam Wa Enni
Ala Qadam Al Nabi Badar Al Kimaal
Har Wali Ra Yak Qadam Dadan Wa Ma
Bar Qadamhaaye Nabi Badar Ala
Kaam Januha Ta Baqam Mustafa
Haif Bar Khutuwaat Deev Aaeem Ma
Ghaam Bar Ghaam Sage Ma Ra Maben
Dast Di Bar Kash Soo Rah Maben
Darast Al-Ilm Hatta Sirtu Qutban
Wa Niltu Al-Sa’d Min Maula Al-Maali
Dars Kardam Ilm Ta Qutbi Shudam
Kard Maula Mawaali As’adam
Ae Saeed Bu Saeed Saad Deen
Saa’d Charkht Bandah Ay Saad Zameen
Ne Ham Sa’di Ke Shaha Saad Kun
Saad Kun Na Saad Ma Saad Kijood Kun
Rijali Fi Hawajer Him Siyam
Wa Fi Zulam Al Layali Kal La’al
Dar Tamooz Rooz Jaish Siyaam
Dar Shab Tiirah Che Gohar Noor Baar
Kar Mardanat Siyyam ast wa Qayam
Kaam Ma Dar Khurd Baaam Wa Khaab Shaam
Mard Kun Wa Khak Rahat Kun Shitaab
Een Bahaaem Ra Chunaa Gook Kun Turah
Ana Al-Hassani Wa Al-Mikhda Maqaami
Wa Aqdaami Ala Unuq Al-Rajal
Az Hasan Nasli Men Moqadr Menaam
Paa Men Bar Gardan Juml Karam
Sarwara Ma Him Barrae Uftadeh
Paam Zameem Nahaday Heem
Gul Baraaha Yak Qadam Gul Kam Baadaan
Hisbat Lillah Mar Wa Daaman Kasha
Ana Al-Geeli Mahiyuddin Ismi
Wa Aalaami Ala Raas Al-Jabal
MWalodam Jilaan Wa Namm Mahiyuddin
Raayatam Bar Qulhah Kooh Been
Aye Za Aayaat Khuda Rayaat Tu
Ma’jawaz Mustafa Aayaat Tu
Jalwa Deh Az Raayat Aeen Aayaat Tu
Chun Mani Ma’shor Zair Raayat Tu
Wa Abdul Qaadir Al-Mashhoor Ismi
Wa Jaddi Sahib Al-Ayn Al-Kamal
Naame Mshhor ast Abdul Qadiram
Ain Har Fadl Aank Ke Jadd Akama
Aan Jaddet Chun Nabashad Aan Tu
Waars Ay Jan Man Qurban Tu
Bar Rezaaye Naaqisat Afsha Nawal
Yak Chashedan Abe Az Bahr Al-Kamal
Khufteen Dil Ta Chand Nang Zeestan
Bar Rukh Az Bahr Fadl Abe Bizan
Tisna Kaam Pa BaDaam Kardah Gash
Bahr Sa’il Ra Bigo Khud Ro Barash
Ro Barash U Ra Barash Baidaar Saaz
Hosh Bakhsh Wa Nash Bakhsh Wa Jaan Nawaz
Jaan Nawaza! Jaan Fidaa Nam Tu
Kaam Jaan De Ay Jahan Dar Kaam Tu
Een Dua Az Bndeh Aamien Az Malak
Pouzish Az Baghdaad Ejaabat Az Falak
اَلصَّلا اے فُضلہ خورانِ حضور
شاہ بر جُودَسْتْ و صَہبا در وُفور
بَخْش کَردن گَر نِہ عَزمِ خُسرَوی سْتْ
آخر ایں نُوشِیدہ خوانْدَن بہرِ چیسْتْ
سَعَتْ وَ مَشَتْ لِنَحْوِیْ فِیْ کُئُوْسٖ
فَہِمْتُ لِسُکْرَتِیْ بَیْنَ الْمَوَالٖ
شُد دَواں در جامْہا سُویَم رَواں
والِہ سُکرَم شُدَم در سَرْوَراں
شکرِ تو از ذکر و فکر اَکبر بَوَد
سُکْر کو چُوں حکم خود بَر می رَوَد
سوئے مَے بر بوئے مے مَرداں رَواں
بادَہ خود سُویَت بَپائے سَر دَواں
فَقُلْتُ لِسَآئِر الْاَقْطَاب لُمُّوْا
بِحَالِیْ وَ ادْخُلُوْا اَنْتُمْ رجَالیٖ
گُفْتَم اے قُطباں بعونِ شانِ مَن
جُملہ دَرآئید تاں مَردانِ من
جمع خواندِی تا قَوِی دِلہا شَوَند
ہم زِ عَونِ حالِ خود دادِی کَمَند
ورنہ تا بامِ حضورِ تو صُعود
حَاشَ لِلّٰہ تاب و یارائے کہ بُود
وَ ھُمُّوْا وَ اشْرَبُوْا اَنْتُمْ جُنُوْدِیْ
فَسَاقِی الْقَوْمِ بِالْوَا فِیْ مَلَالٖ
ہِمّت آرید و خُورید اے لَشکَرَم
ساقِیم دادَہ لَبالَب از کرم
شکرِ حق جامِ تو لِبرِیزِ مَے ست
ہر لَبالَب را چَکِیدَن دَرپَئے سْتْ
تا بَما ہم آیَدْ اِنْشَائَ الْعَظِیْم
آں نصِیْبُ الْاَرْض مِنْ کَاسِ الْکَرِیْم
شَرِبْتُمْ فُضْلَتِی مِنْ بَعْدِ سُکْرِیْ
وَ لَا نِلْتُمْ عُلُوِّیْ وَ ا تِّصَالٖ
مَن شُدَم سَرشار و سُورَم می چشید
رَخت تا قُرب و عُلُوَّم کے کَشید
فُضلہ خورانَش شَہان و مَن گدائے
روئے آنَم کُو کہ خواہم قطرہ لائے
یَلَّلے جودِ شَہم گُفتہ ملائے
مے طلب لا نَشِنَوی ایں جا نہ لائے
مَقَامُکُمُ الْعُلٰی جَمْعًا وَ لٰکِنْ
مَقَامِیْ فَوْقَکُمْ مَازَالَ عَالٖی
جاے تاں بالا و لے جایم بَودْ
فَوقِ تاں از روزِ اوّل تا اَبَد
جاتْ بالاتر زِ وہمِ جائہَا
جائہَا خود ہَست بہرِ پائہَا
پائہا چہ بَوَد کہ سَرہا زیرِ پاتْ
پات ہم کے چوں فُرُود آئی زِ جاتْ
اَنَا فِیْ حَضْرَۃِ التَّقْرِیْبِ وَحْدِیْ
یُصَرِّفُنِیْ وَ حَسْبِیْ ذُوالْجَلَالٖ
یَکَّہ در قُربم خُدا گَرْدانَدَم
حال و کافی آں جلیل واحِدَم
اَیکِہ می گردانَدَت آں یک نہ غیر
حالِ ما گرداں زِ شَرہا سوئے خیر
تاجِ قُربش شادماں بر سر بِنِہ
شَیْئً لِّلّٰہ قُربِ خود ما را بِدِہ
اَنَا الْبَازِيُّ اَشْھَبُ کُلُّ شَیْخٍ
وَ مَنْ ذَا فِی الرِّجَال اُعْطِیَ مِثَالٖ
بازِ اَشہب ما و شیخاں چوں حَمام
کِیْسْتْ در مَرداں کہ چوں مَن یافْتْ کام
حَبَّذا شہبازِ طَیرِستانِ قُدس
اے شکارِ پنجہ اَت مُرغانِ قُدس
شادماں بر قُمری کَوتر بِزَنْ
گَہ نگہ بر خَسْتَہ چُغدے ہم فِگَن
کَسَانِیْ خِلْعَۃً بِطِرَازِ عَزْمٍ
وَ تَـوَّجَنِیْ بِتیْجَانِ الْکَمَالٖ
خلعتم با خوش نگارِ عَزم داد
بر سَرم صَد تاجِ دارائی نِہاد
یا رَب ایں خِلْعَتِ ہُمایوں تا نُشُور
حُلَّہ پُوشا یک نظر بر مُشْت عُوْر
تاج را از فَرقِ خود مِعراج دِہ
بر سَرمْ از خاکِ راہَتْ تاج نِہ
وَ اَطْلَعَنِیْ عَلٰی سِرٍّ قَدِیْمٍ
وَ قَلَّدَنِیْ وَ اَعْطَانِی سُؤَالِي
آگَہَم فَرمود بر رازِ قدیم
عُہْدہ داد و جُملہ کامَم آں کریم
عہدہ از تو عَہد از تو ما زِ تو
ما بَظِلِّ نعمت و ہم نازِ تو
یَلَّلے وَخ وَخ زمانِ خُرمی سْتْ
سوئے ما شُد شَحنہ حالا تَرس کیسْتْ
وَ وَلَّانِیْ عَلَی الْاَقْطَاب جَمْعًا
فَحُکْمِیْ نَافِذٌ فِیْ کُلِّ حَالٖ
والیم کَردَہ بر اَقطابِ جہاں
پس بَہر حال سْتْ حکمِ من رَواں
از ثُریا تا ثَرٰے اَمْرَت امیر
کَج رُوے بے حکم را در حکم گِیر
پیش ازاں کافْتَد سوئے آتش نیاز
نرم نرم از دستِ لُطْفَت راست ساز
فَلَوْ اَلْقَیْتُ سِرّیْ فِیْ بحَارٍ
لَصَارَ الْکُلُّ غَوْرًا فِی الزَّوَالٖ
رازِ خود گر اَفْگَنَماندر بِحا ر
جملہ گم گردَد فِرو رَفتہ بَغار
نفس و شیطاں نَزعِ جاں گُور و نُشُور
نامہ خواندَن بر سرِ خنجر عُبور
ناخدایا ہفت دریا در رَہم
دست گیر اے یم زِ رازَت کم زَنم
وَ لَوْ اَ لْقَیْتُ سِرّيْ فِيْ جبَالٍ
لَدُکَّتْ وَ اخْتَفَتْ بَیْنَ الرِّمَالٖ
رازم اَر جلوہ دِہَم گردَد جِبال
پارہ پارہ گَشتہ پِنہاں در رِمال
اے زِ رازَت کوہِ کاہ و کاہِ کوہ
کاہِ بے جاں راست سدِّ راہ کوہ
طاعَتَم کاہ اَست جُرمَم کوہ وار
کوہ را کاہ و بپروَر کاہ زار
وَ لَوْ اَلْقَیْتُ سِرّیْ فَوْقَ نَارٍ
لَخَمِدَتْ وَ انْطَفَتْ مِنْ سِرِّ حَالٖی
پَرتَوِ راز اَفْگَنَم گر بر اَثیر
سرد و خامُش گردَد از رازَم سَعِیر
نَیِّرا من نارِ جرم اَفروختم
ہم دلِ زارَم دَرونَش سُوختم
زارِ من از زور با خود نَوش کُن
نارِ من از نور خود خاموش کن
وَ لَوْ اَلْقَیْتُ سِرِّیْ فَوْقَ مَیْتٍ
لَقَامَ بِقُدْرَۃِ الْمَوْلٰی تَعَالٖی
رازِ خود بر مردہ گر اَفْگنم
زندہ برخِیزَد بَاِذنِ ذُوالکرم
اے نگاہَت زندہ ساز مُردَہا
چیست پِیشَت در دلِ اَفسُرْدَہا
ایں لَبانَت شہد بار جلوہ کن
قُم بفرما مردہ ام را زندہ کن
وَ مَا مِنْھَا شُھُوْرٌ اَوْ دُھُوْرٌ
تَمُرُّ وَ تَنْقَضِیْ اِلَّا اَتَالِيْ
نیست شہرے نیست دَہرے را مُرُور
تا نَیایَد بر دَرَم پیش از ظُہور
اے درِ تو مرجعِ ہر دَہر و شہر
بَنْدَگانَت را چہ تَرس از دستِ دہر
ہر مہِ عُمرم کُن از مِہرَت بَخیر
خیرِ محضا من نہ بِیْنَم ہِیچ ضَیر
وَ تُخْبِرنِیْ بمَا یَاْتِی وَ تَجْرِیْ
وَ تُعْلِمنِیْ فَاَقْصِرْ عَنْ جَدَالِیْ
جملہ گویَد با من از حال و صفت
از جِدالَم دست کوتہ بایَدَت
اَوْحَشَ اللہ زیبَد ایں شہ را جلال
عرض بیگیِ درِ او ماہ و سال
دَر جِدالش کے کُجا یابی اماں
خود کنیزِ اُو زمیں بندہ زماں
مُریْدِیْ ھِمْ وَ طِبْ وَ اشْطَحْ وَ غَنِّ
وَ افْعَلْ مَا تَشَآئُ فَالْاِسْمُ عَالٖ
بندہ ام خوش می سرا بِیباک و مست
ہر چہ خواہی کن کہ نسبت برتر است
ایں سخن را بندہ بایَد بندہ کُو
بندہ کن اے بادشاہ بندہ جُو
شاد و پا کُوباں رَود جانم زِ تن
بر مُریْدِیْ ھِمْ وَ طِبْ وَ اشْطَحْ وَ غَن
مُرِیْدِیْ لَا تَخَفْ اَﷲُ رَبِّیْ
عَطَانِیْ رِفْعَۃً نِلْتُ الْمَنَالٖ
ربِ من حق بندہ از تَرسے مَنال
رِفعتم آمد رَسیدم تا مَنَال
اے تُرا اَﷲ رب محبوب اَب
طُرفہ مَربوبی و محبوبی عَجب
رب و اَب پاکَت نَمود از رَیب و عیب
از دِلَم برکَش شہا ہر عیب و ریب
مُریْدیْ لَا تَخَفْ وَاشٍ فَاِنِّیْ
عَزْوْمٌ قَاتِلٌ عِنْدَ الْقِتَالٖ
بندہ ام تَرسے مَدار از بَدسِگال
سخت عَزم و قاتِلَم وقتِ قتال
شکر حق با بندگاں شہ را سرَسْت
خانہ زادیم زِ اَبّ و مادرَسْت
بندہ اَت را دشمناں دانَند خَس
یَا عَزُوْمًا قَاتِلًا فریاد رَس
طَبُوْلِیْ فِی السَّمَائِ وَ الْاَرْض دَقَّتْ
وَ شَاؤُسُ السَّعَادۃِ قَدْ بَدَالِیْ
نَوبتَم در خَضری و غَبرا زدند!
شد نقیب مَوکبَم بحتِ بلند
یا رب ایں شہ را مبارک دِیر باز
تخت و بخت و تاج و باج و ساز و ناز
بادشاہا شکرِ سلطانیِ خویش
یک نگاہے بر گدائے سینہ ریش
بِلَادُ اللہِ مُلْکِیْ تَحْتَ حُکْمِیْ
وَ وَقْتِیْ قَبْلَ قَلْبِیْ قَدْ صَفَالِیْ
ملکِ حق مُلکَم تہِ فرمانِ من
وقتِ من شد صاف پیش از جانِ من
بَارَکَ اللہ وسعتِ سُلطانِ تو
شَرق تا غَرب آنِ تو قربانِ تو
تِیرہ وقتے خِیرہ بختے سینہ رِیش
بر در آمد دِہ زکوٰۃِ وقتِ خویش
بَارَکَ اللہ وسعتِ سُلطانِ تو
شَرق تا غَرب آنِ تو قربانِ تو
تِیرہ وقتے خِیرہ بختے سینہ رِیش
بر در آمد دِہ زکوٰۃِ وقتِ خویش
نَظَرْتُ اِلٰی بِلَادِ اللہِجَمْعًا
کَخَرْدَلَۃٍ عَلٰی حُکْمِ ا تِّصَالٖ
در نگاہم جملہ مُلکِ ذوالجلال
دانۂ خَردل ساں بَحُکْمِ اِتصال
وَہ کہ تو می بینی و ما در گُناہ
آہ آہ از کُوریِ ما آہ آہ
چشم دِہ تا زیں بلاہا وارَہیم
رُوئے تو بِینِیم و بر پا جاں دِہیم
وَ کُلُّ وَلِیٍّ لَّہٗ قَدَمٌ وَّ اِنِّیْ
عَلٰی قَدَمِ النَّبِیِّ بَدْرِ الْکَمَالٖ
ہر ولی را یک قدم دادَند و ما
بر قَدَمْہائے نبی بدرُ العُلیٰ
کام جانہا تو بَگامِ مصطفیٰ
حَیف بر خُطُواتِ دیو آئیم ما
گام بر گام سگے ما را مَبیں
دست دِہ بَرکش سوئے راہ مبیں
دَرَسْتُ الْعِلْمَ حَتّٰی صِرْتُ قُطْبًا
وَ نِلْتُ السَّعْدَ مِنْ مَّوْلَی الْمَوَالِیْ
درس کَردَم علم تا قُطبے شُدم
کَرد مولائے مَوالی اَسعدم
اے سعیدِ بو سعید سعدِ دیں
سعدِ چَرخت بندہ اے سعدِ زمیں
نے ہمیں سَعْدی کہ شاہا سَعد کن
سَعد کن نا سعد ما را سعد کن
رِجَالِیْ فِیْ ھَوَاجرِھِمْ صِیَامٌ
وَ فِیْ ظُلَمِ اللَّیَالِیْ کَالْلَآلٖ
در تَموزِ روز جَیشَم روزہ دار
در شبِ تیرہ چو گوہر نور بار
کارِ مَردانَت صیام ست و قیام
کامِ ما در خوردِ بام و خوابِ شام
مَرد کن یا خاکِ راہَت کن شَتاب
ایں بہائم را چناں گو کن تُراب
اَنَا الْحَسَنِيْ وَ الْمِخْدَعْ مَقَامِیْ
وَ اَقْدَامِیْ عَلٰی عُنُقِ الرّجَالٖ
از حسن نسلِ من و مِخدع مقام
پائے من بر گردنِ جملہ کِرام
سَرْوَرا ما ہم بَراہ اُفتادَہ اَیم
پائمالَت را سَرے بنہادہ اَیم
گل براہا یک قدم گل کم بداں
حِسْبَۃً لِّلّٰہ مر و دامن کشاں
اَنَا الْجیْلِیْ مُحیُّ الدِّیْن اِسْمِیْ
وَ اَعْلَامِیْ عَلٰی رَأسِ الْجِبَالٖ
مَولدَم جیلاں و نامَم مُحیِ دیں
رایتم بر قلہائے کوہ بیں
اے ز آیاتِ خدا رایاتِ تو
معجزاتِ مصطفیٰ آیاتِ تو
جلوہ دِہ از رایتَت ایں آیتَت
چوں مَنی مَحشور زیرِ رایَتَت
وَ عَبْدُ الْقَادِرِ الْمَشْھُوْرُ اِسْمِیْ
وَ جَدِّیْ صَاحِبُ الْعَیْنِ الْکَمَالٖ
نام مشہور است عبدالقادرَم
عینِ ہر فضل آنکہ جَدِّ اَکْبَرَم
آنِ جَدَّت چوں نَباشَد آنِ تو
وارثی اے جانِ من قربانِ تو
بر رضاؔئے ناقصَت اَفشاں نَوال
یک چشیدن آبے از بَحْرُ الْکَمَال
خُفتہ دل تا چند ننگِ زِیستن
بر رُخش از بحرِ فضل آبے بزن
تِشنہ کامے پا بَدامے کَردَہ غَش
بحرِ سائل را بِگو خود رو بَرش
رو برش اُو را برش بیدار ساز
ہوش بخش و نُوش بخش و جاں نواز
جاں نوازا ! جاں فدائے نامِ تو
کامِ جاں دِہ اے جہاں در کامِ تو
ایں دُعا از بندہ آمیں از مَلک
پُوزِش از بغداد اِجابَت از فَلک
Share This Naat
Share with friends and family
سَقَانِی الْحُبُّ کَاْسَاتِ الْوِصَالٖ
احمد رضا خان بریلوی