اوہدی دل نُوں تانگھ بیتری اے
جہدی ازلوں شان اُچیری اے
Ohde dil nu tangh behtari ae
Jehdi azaloon shaan ucheeri ae
Rabba vasl de vich kiha deeri ae
Ajj sik mitraan di vadheeri ae
Kyon dilri udaas ghaneeri ae
Loon loon vich shouq chengeeri ae
Ajj nainaan layaan kyon jhadiyaan
ربّا وصل دے وچ کِیہ دیری اے
اَج سِک مِتراں دی ودھیری اے
Furqat di raat lambeeri ae
Jhulay gham di laal haneeri ae
Kiha rehmat de vich deeri ae
Ajj sik mitraan di vadheeri ae
Kyon dilri udaas ghaneeri ae
Loon loon vich shouq chengeeri ae
Ajj nainaan layaan kyon jhadiyaan
کیوں دِلڑی اُداس گھنیری اے
لُوں لُوں وِچ شوق چنگیری اے
Kaalamamitr bakto liruayatihi
Fi an-noumi hadartu bihadratihi
Fakhada'tu ar-raas liizzatihi
At-tayfu sara min tal'atihi
Wash-shaz wubada min wafuratihi
Fasakartu huna min nazratihi
Nainaan diyaan foujaaan sir charhiyaan
اَج نیناں لایاں کیوں جھڑیاں
فُرقت دی رات لمبیری اے
Oh raat suhni chan vargi
Mithi khwaab, te oh hamra waadi
Kiha takia achanak main aasi
At-tayfu sara min tal'atihi
Wash-shaz wubada min vafuratihi
Fasakartu huna min nazratihi
Nainaan diyaan foujaaan sir charhiyaan
جُھلَی غم دی لال ہَنیری اے
کِیہ رحمت دے وِچ دیری اے
Ohde hath muhaar zamaani ae
Ohdi do jug te sultaani ae
Aithe gumm aql-e-insaani ae
Mukh chand badar shashaani ae
Mathe chamke laat noorani ae
Kaali zulf te akh mastaani ae
Makhmoor akhein hin madh bhariyaan
اَج سِک مِتراں دی ودھیری اے
کیوں دِلڑی اُداس گھَنیری اے
Jubba tauheedi zaib tan
Mathe taj-e-risalat zaw afgan
Mohde zulf, jeevan charhiyaan saavan
Do abro qous misaal disan
Jain thik nook-i-mizha de teer chhutan
Labaan surkh akhan ke laal-e-yaman
Chitte dand moti diyaan hin ladriyaan
لُوں لُوں وِچ شوق چنگیری اے
اَج نیناں لایاں کیوں جھڑیاں
Inhon hasti da unwan akhan
Rab sachche di burhaan akhan
Yaan akhiyan da Quran akhan
Is soorat nu main jaan akhan
Janaan ke jaan-e-jahaan akhan
Sach akhan te Rab di shaan akhan
Jis shaan tihin shanaan sab banniyaan
کَالَمَمِطٗرِ بَکْتُ لِرُؤیَتِہٖ
فِی النّوْمِ حَضَرْتُ بِحَضْرَتِہٖ
Qamat mauzoon, te tour haseen
Mazagh nazar, wash-shams jabeen
Jinhan dekhiyaan aave Rab te yaqeen
Aih soorat hai be-soorat tihin
Be-soorat zaahir soorat tihin
Be-rang disay is moorat tihin
Vich wahdat phutiyan jad ghathriyaan
فَخَضَعْتُ الرَّأسَ لِعِزَّتِہٖ
اَلطَّیْفُ سَرٰی مِنْ طَلْعَتِہٖ
Jiven lafzan vich makhfi maena
Jiven qatre vich lashke dariya
Hai rang is da be rang numa
Dasay soorat rah be-soorat da
Tauba rah kiha ain haqeeqat da
Par kam nahi be-soojhat da
Koi virlian moti le teriyaan
وَالشَّذْ وُ بَدٰی مِنْ وَّفُرَتِہٖ
فَسَکَرْتُ ہُنَا مِنْ نَّظْرَتِہٖ
Ehde husn da parto shams o qamar
Ehde matwale Bakar o Umar
Eha rakhsi laaj lahd andar
Eha soorat shala paish nazar
Rahe waqt-e-naz' te roz-e-hashar
Vich qabr te pul thin hossi guzar
Sab khotiyan thisan tad khariyaan
نیناں دیاں فوجاں سِر چڑھیاں
اوہ رات سُہانی چَن ورگی
Jama rehmat wala raas tusaan
Keeta dil na kise da udaas tusan
Saari umat da ehasas tusan
Ya'teekdar rabuka das tusan
Fatarza thin poori aas asaan
Laj paal karisi paas asaan
Washfa tu'shafa saheeh padhiyan
مِٹھی خواب، تے اوہ حمرا وادی
کیہ تکیا اچانک مَیں عاصی
Ajj paliya kiha libas tusaan
Saade lut liye hosh hawas tusaan
Asan gandiyan mandiyan da paas tusaan
Ya'teekdar rabuka das tusaan
Fatarza thin poori aas asaan
Laj paal karisi paas asaan
Washfa tu'shafa saheeh padhiyan
اَلطَّیُفُ سَرٰی مِنْ طَلْعَتِہٖ
وَالشَّذوُ بَدٰی مِنْ وَّفْرَتِہٖ
Bharu sikdiyaan akhiyan da daaman
Mera ujre na asaan da gulshan
Karo karam tufail-e-Uwais-e-Qaran
Laho mukkh to mukhattat burd-e-Yaman
Man bhaunri jhalak dikhao sajan
Oha mithiyan gaalan alao mithan
Jo hamra waadi san kariyaan
فَسَکَرْتُ ہُنَا مِنْ نَظْرَتِہٖ
نیناں دیاں فوجاں سِر چڑھیاں
Sutte bhaag akheen de jagaao dholan
Mukh aashiqaan nu dikhlao dholan
Phera rehmat wala paao dholan
Hujre thin masjid aao dholan
Noori jhat de kaaran saare sikan
Do jug akhiyan rah da farsh karan
Sab ins o malak hoor priyan
اوہدے ہتھ مُہار زمانی اے
اوہدی دو جگ تے سُلطانی اے
Inhaan jaliyaan de wal aandiyaan te
Inhain mur mur jhaatiyaan paandiyan te
Inhain jharakaan, maaraan khaandiyan te
Inhan sakdiyaan te kurr laandiyan te
Lakh waari sadqay jaandiyan te
Inhan baardiyaan muft o kaandiyan te
Shala what avan oh ghariyaan
اَیتھے گُم عقلِ انسانی اے
مُکھ چند بدر شعشانی اے
Kiha jinn o bashar, kiha shah o gada
Dithi jis vi Naseer oh shaan-e-khuda
Udde hosh te monhon bol uthia
Subhan Allah ma ajmalak
Ma ahsanak ma akmalak
Kithe Meher Ali kithe teri sana
Gustaakh akhiyan kithe ja arhiyaan
مَتّھے چمکے لاٹ نُورانی اے
کالی زُلف تے اکھ مستانی اے
مخمور اکھیں ہِن مدھ بھریاں
جُبّہ توحیدی زیب تن
متھے تاجِ رسالت ضَو افگن
موہڈے زلف، جیون چڑھیاں ساون
دو ابرو قوس مثال دِسَن
جَیں تھیں نوکِ مِژہ دے تیر چھُٹن
لبّاں سُرخ آکھاں کہ لعلِ یمن
چِٹّے دند موتی دیاں ہِن لڑیاں
اِنہوں ہستی دا عنوان آکھاں
رب سَچّے دی بُرہان آکھاں
یاں اکھیاں دا قُران آکھاں
اِس صُورت نُوں مَیں جان آکھاں
جانان کہ جانِ جہان آکھاں
سچ آکھاں تے رب دی شان آکھاں
جس شان تِھیں شاناں سب بنیاں
قامت موزوں، تے ٹور حَسیں
مازاغ نظر ، والشّمس جبیں
جنہوں دیکھیاں آوے رب تے یقیں
اِیہہ صُورت ہے بے صُورت تِھیں
بے صُورت ظاہر صُورت تھِیں
بے رنگ دِسے اِس مُورت تِھیں
وِچ وحدت پھُٹیاں جد گھٹریاں
جیویں لفظاں وچ مخفی معنیٰ
جیویں قطرے وچ لَشکے دریا
ہے رنگ اِس دا بے رنگ نُما
دَسّے صُورت رَہ بے صُورت دا
توبہ رَہ کیہ عَین حقیقت دا
پَر کَم نہیں بے سُوجھت دا
کوئی وِرلیاں موتی لَے تَریاں
ایہدے حُسن دا پر تو شمس و قمر
ایہدے متوالے بُو بکرؓ و عمرؓ
ایہا رکھسی لاج لَحَد اندر
ایہا صُورت شالا پیشِ نظر
رہے وقتِ نزع تے روزِ حشر
وِچ قبر تے پُل تھیں ہوسی گُزر
سب کھوٹیاں تِھیسن تد کھریاں
جامہ رحمت والا راس تُسان
کیتا دل نہ کِسے دا اُداس تُساں
ساری اُمّت دا احساس تُساں
یُعْطِیْکَ رَبُّکَ داس تُساں
فَتَرْضٰی تِھیں پوری آس اَساں
لَج پال کریسی پاس اَساں
وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ صحیح پڑھیاں
اَج پالیا کیہا لباس تُسا
ساڈے لُٹ لئے ہوش حواس تُساں
اَساں گندیاں مَندیاں دا پاس تُساں
یُعْطِیْکَ رَبُّکَ داس تُساں
فَتَرْضٰی تِھیں پوری آس اَساں
لَج پال کریسی پاس اَساں
وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ صحیح پڑھیاں
بھرو سِکدیاں اکھیاں دا دامن
میرا اُجڑے نہ آساں دا گُلشن
کرو کرم طُفیلِ اُویسِؓ قَرَن
لاہو مُکھ توں مُخَطّط بُردِ یَمن
مَن بھانوری جھلک دکھاؤ سجن
اوہا مِٹھیاں گالیں الاؤ مِٹھن
جو حمرا وادی سَن کریاں
سُتّے بھاگ اکھیں دے جگاؤ ڈھولن
مُکھ عاشقاں نوں دِکھلاؤ ڈھولن
پھیرا رحمت والا پاؤ ڈھولن
حُجرے تِھیں مسجد آؤ ڈھولن
نُوری جھات دے کارن سارے سِکن
دو جگ اکھیاں رَہ دا فرش کرن
سب اِنس و ملک حُوراں پریاں
اِنہاں جالیاں دے ول آندیاں تے
اِنہاں مُڑ مُڑ جھاتیاں پاندیاں تے
انہاں جھڑکاں، ماراں کھاندیاں تے
اِنہاں سِکدیاں تے کُر لاندیاں تے
لکھ واری صدقے جاندیاں تے
اِنہاں بردیاں مُفت و کاندیاں تے
شالا وت آون اوہ گھڑیاں
کیہ جِنّ و بشر، کیہ شاہ و گدا
ڈِٹّھی جس وی نصیرؔ اوہ شانِ خُدا
اُڈّے ہوش تے مونہوں بول اُٹھیا
سُبْحَانَ اللّٰہ مَا اَجْمَلَکَ
مَا اَحْسَنَکَ مَا اَکْمَلَکَ
کِتّھے مہرؔ علی کِتّھے تیری ثنا
گُستاخ اکھیں کِتّھے جا اَڑیاں
Share This Naat
Share with friends and family
اَج سِک مِتراں
سید نصیرالدیں نصیر